Bir Rüya

Kelimelerin tozlu raflarda salınarak dolaştığı anlarda çıka geldi kalem. O puslu hatıraların güçlü duyguları ile yoğrulacak ucu pas tutmuş tükenmez kalemle buluşacaktı artık temiz bir sayfa. Kitabın safran sarıya çalık yaşanmışlıklarında dolandı bir süre. Bir süre de kendisinden kopardı o duygularını. Geçmişe dönüp baktığında kalemle kağıdın buluşmasına sadece " Bir Rüya" diye adlandırıyordu. Ne kalem güçlü ne kağıt. Onlar hasretti birbirlerine. Başağın suya hasreti nerede biter? 

Devamı »

Bak Sen Şu İşe

Buharlaşan cama çizgiler çizip resim yapıyordum. Çizgilerin bittiği yerde biriken buhar damla halini alıp aşağıya doğru süzerek çizdiğim resmi bozmuştu. Dışarıda sokak lambaları gecenin karanlığında ışık huzmesi olarak gözlerime yansıyordu. Ses yok ama yaşam vardı. Bir yerlerde kesinlikle yaşam vardı. Üzülen, gülen, çılgınca eğlenen ve hunharca ağlayan. İnsan bir vücut ama insanlık farklıydı. Vadinin içinden hızla gelen sis etrafı kaplamıştı. Artık karşı taraftaki ışıkları görmüyordum. Sadece esen rüzgarın sesi vardı. Birde sessizliğin o sesi. Ama o sesi kimse kolayına duyamaz o sebeple sessizliğin sesi denmiş ona. Yani bence öyle. Çünkü insanlar bir şeylere kendi penceresinden bakar. O pencerenin manzarasını yine kendisi oluşturur. Aslında öyle de değil, direkt pencerenin karşısına manzarayı koyar sonra o pencereden kendi koyduğu manzarasını seyreder. Öyle işte. 

Devamı »

Bir Dem, Savruk Kahkaha

Gökyüzünde asılı kaldı umutlar. Narin çiçeğin dalından yaprağını kopardılar. Usul usul dokundu kalplere kimi sözcükler, bağrından kopup gelen o ince anlamı görmekti asıl mesele.

Devamı »

Bir Bavul Meselesi

Öyle büyümüş ki içimizde ki yalnızlık,

Sevilmeyi beklerken, beklemeyi sevmişiz. 

Beklerken de yavaş yavaş ölmeyi seçmişiz.

                                            

                                           Cemal Süreya

Devamı »

O Ayrı Mesele

Tebessüm ettik. açmakta olan goncaya, uçuşan kelebeklere, öten kuşlara,  tatlı melteme, gülen bebekle güldük, oynaşan köpekleri izledik, oyunda mızıkçılık yapan çocuğu sakinleştirmeye çalışırken tebessüm ettik..

Devamı »

KARGA

Bir karga ilişiyor gözüme. Koca koca camların ardında ayakta durmuş onun semada süzülüp asfalt yola inişini izliyorum . Olmak istemediğim ama olmak zorunda kaldığım yerde öylece kollarımı arkada bağlamış onu izliyorum. Başı,

Devamı »

Hint Kumaşı***

" Artık çok geç. Neyse, bunları konuşma, bahsetme bile. Uyu..." annem biraz duraklayıp sonra konuşmasına devam etti. " Yarın nikahın var."

Oturduğu yerden kalkıp giderken bir anda durup geri dönmüştü. Gözlerimin rengini aldığı o yeşil gözlerindeki hüzün yüreğimi kor gibi yakmıştı. Yazmasının altından görünen beyazlamaya yüz tutmuş saçları, daha kırk beş yaşında olan annemin yaşam izlerini taşıyordu adeta. Çalışmaktan sertleyip çatlayan ellerini yanağıma koyup okşamaya başladı.

Devamı »

Hint Kumaşı**

" Yarın hoca nikahıyla evleneceksin." diyen babama bakıp " Evlenmek istemiyorum." diye söylediğimde üzerime gelen babamdan korunmak için kollarımla bedenimi korumaya çalışsam da aldığım darbeler fazlasıyla canımı yakmıştı. Annemin beni kurtarmak için babamı kolundan çekiştirmeye başlasa da nafile. Gözlerini hırs bürümüş olan babamın aklında evliliğimin sağlayacağı çıkarlar vardı.

"Aman bey ödüreceksin kızı. Yarın onu çürükler içinde gördüklerinde ne söyleyeceksin Halit Ağaya? O artık bize emanet edildi."

Devamı »

Hint Kumaşı*

 Misafirleri yolcu eden babam içeri girdiğinde bende pencereyi kapatmıştım. Yatağımın üzerinde oturup tutmakta zorlandığım gözyaşlarımı akıtmaya başlamıştım. Ne kadar ağlamak istemesemde gözyaşlarım yanaklarımda sıcaklığını bırakıp ellerimi ıslatıyordu. Sevmediğim biriyle evlenmek istemiyordum. Ama ne annem için ne de babam için benim duygularımın bir anlamı vardı. Onlar için sadece bir kumaştım. Hint kumaşı.

Annemde öyle derdi hep. " Sen bulunmayan hint kumaşısın." Senin şu güzelliğin başımıza iş açacak diyip ilk okulu bitirdikten sonra liseye gitmeme izin vermemişlerdi. Şimdi ise onsekiz yaşındaki kızlarını evlendirmekte hiç bir problem görmüyorlardı. Daha beni kiminle evlendireceklerini bile bilmiyordum.

Devamı »

Hint Kumaşı

Her şey vaktini bekler

Ne gül vaktinden önce açar

Ne güneş vaktinden önce doğar

Bekle senin olan sana gelecektir

                                   Mevlana

Devamı »

Bilmeyi Bilmek!

Bilmek ne ile başlar?

Haddini bilmekle mi

Kendini bilmekle mi yoksa 

Tevazu ile mi?

Devamı »